0548 - 23 44 00
Kort antwoord: camerabeelden mag je volgens de Autoriteit Persoonsgegevens maximaal 4 weken (28 dagen) bewaren. Daarna moeten de beelden automatisch worden overschreven of gewist. Alleen wanneer er een concreet incident op staat, zoals een diefstal, inbraak of vernieling, mag je dat specifieke fragment langer bewaren totdat de zaak is afgehandeld.
Die vier weken zijn de vuistregel waar vrijwel elke ondernemer en particulier mee te maken krijgt. Toch leeft er in de praktijk veel onduidelijkheid: geldt die termijn ook voor een supermarkt? Mag een bedrijf strengere regels hanteren? En wat gebeurt er als je je aan de termijn niet houdt? In dit artikel leggen we de bewaartermijn van camerabeelden helder uit, inclusief de uitzonderingen en praktische tips om aan de AVG te voldoen.
De standaardtermijn is maximaal vier weken. Deze richtlijn komt van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), de Nederlandse toezichthouder op privacy. De gedachte erachter is simpel: vier weken is doorgaans lang genoeg om te ontdekken dat er iets is gebeurd en om de relevante beelden veilig te stellen. Is er in die periode niets bijzonders voorgevallen, dan is er ook geen reden om de opnames nog langer te bewaren.
De termijn is geen keiharde wettelijke datum, maar een praktische invulling van een wél bindend principe uit de AVG: je mag persoonsgegevens niet langer bewaren dan noodzakelijk is voor het doel waarvoor je ze verzamelt. Voor de meeste camera-opstellingen komt dat neer op die vier weken. In sommige situaties kan zelfs een kortere termijn volstaan bewaar je beelden puur om 's nachts je erf in de gaten te houden, dan is een week soms al genoeg.
Camerabeelden waarop herkenbare personen te zien zijn, gelden als persoonsgegevens. Daarmee vallen ze onder de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), in het Engels bekend als de GDPR. Twee kernprincipes uit die wet bepalen hoe lang je beelden mag houden:
De AVG noemt zelf geen concreet aantal dagen of weken. Dat is bewust: wat "noodzakelijk" is, verschilt per situatie. De vuistregel van vier weken van de Autoriteit Persoonsgegevens geeft je een houvast dat in verreweg de meeste gevallen goed verdedigbaar is. Kun je aantonen dat je een langere termijn écht nodig hebt voor je beveiligingsdoel, dan is dat soms mogelijk — maar dan moet je die keuze goed onderbouwen en vastleggen.
Naast de bewaartermijn stelt de AVG nog een aantal eisen aan cameratoezicht, zoals een zichtbaar informatiebord bij elke ingang en het beperken van de toegang tot de beelden.
Meer daarover lees je in ons artikel Is uw camerabeveiliging GDPR-proof?.
In de praktijk regelen de meeste moderne camerasystemen dit automatisch. Een netwerkrecorder (NVR) of digitale recorder (DVR) heeft doorgaans een instelling waarmee je de bewaartermijn vooraf vastlegt. Zet je die op 28 dagen, dan overschrijft het systeem de oudste beelden vanzelf zodra de schijf vol raakt of de termijn verstrijkt. Je hebt er daarna geen omkijken meer naar en voldoet automatisch aan de richtlijn.
Hoe lang beelden feitelijk bewaard blijven, hangt dus vooral af van hoe jouw systeem is ingesteld, niet van hoeveel opslagruimte je toevallig hebt. Een veelgemaakte fout is een grote harde schijf plaatsen en beelden gewoon laten vollopen tot ze na maanden pas worden overschreven. Dat is in strijd met de AVG. De bewaartermijn stel je actief in; je laat het niet afhangen van je schijfcapaciteit.
De vier weken zijn de norm, maar er zijn situaties waarin langer bewaren is toegestaan — of soms zelfs verstandig.
Staat er een concreet incident op de beelden, dan mag je dat specifieke fragment langer bewaren totdat de zaak is afgehandeld. Denk aan een inbraak, een winkeldiefstal, vandalisme of een aanrijding op je terrein. Je bewaart de beelden dan voor de duur van bijvoorbeeld een aangifte, een schadeclaim of een rechtszaak.
Belangrijk: het gaat om het relevante fragment, niet om al je beelden van die periode. De praktische aanpak is om direct na een incident het juiste stukje beeld te exporteren naar een usb-stick of een aparte, beveiligde map, voordat je recorder het automatisch overschrijft. De rest van je opnames laat je gewoon volgens het normale schema wissen.
Voor supermarkten en winkels geldt in de basis dezelfde vuistregel van vier weken. Retail heeft vaak te maken met winkeldiefstal, en juist daar is de incident-uitzondering relevant: zodra een diefstal is vastgelegd en er aangifte wordt gedaan, mogen de betreffende beelden bewaard blijven tot de zaak is afgerond. De reguliere beelden, alle uren waarop niets bijzonders gebeurt, vallen gewoon onder de termijn van 28 dagen.
Wat wél strenger is in een winkelomgeving: je hebt te maken met veel bezoekers en personeel, dus de eisen rond informatieborden, toegangsbeperking en een duidelijk cameraprotocol wegen extra zwaar.
Bij bedrijven draait het vooral om het documenteren en onderbouwen van je keuzes. Omdat er meer mensen worden gefilmd verwacht de toezichthouder dat je je bewaartermijn en de reden daarvoor vastlegt in een verwerkingsregister. Film je ook je personeel, dan gelden aanvullende regels: cameratoezicht dat (mede) gericht is op werknemers vereist vaak instemming van de ondernemingsraad.
De grondregel blijft echter overeind: zo kort mogelijk bewaren, met vier weken als praktische bovengrens voor reguliere beelden.
Hoe lang mogen camerabeelden bewaard worden bij particulieren?
Ook als particulier houd je de vuistregel van vier weken aan zodra je camera herkenbare personen vastlegt en (deels) buiten je eigen terrein filmt. Bij een eenvoudige videodeurbel die alleen je eigen voordeur in beeld brengt, is er wat meer ruimte, maar het principe verandert niet: bewaar niet langer dan nodig en stel je apparaat zo in dat oude beelden vanzelf verdwijnen.
Let op één belangrijke regel die particulieren vaak over het hoofd zien: camerabeelden van anderen op sociale media zetten — bijvoorbeeld om een verdachte "op te sporen" — is niet toegestaan. Alleen politie en justitie mogen beelden van verdachten publiceren. Het delen van beelden buiten een aangifte om kan je een flinke boete opleveren.
De Autoriteit Persoonsgegevens kan optreden als je je niet aan de regels houdt. De boetes onder de AVG kunnen voor organisaties oplopen tot 20 miljoen euro of 4% van de wereldwijde jaaromzet. In de praktijk worden boetes afgestemd op de ernst van de overtreding en de omvang van de organisatie, dus een kleine ondernemer krijgt niet meteen het maximumbedrag. Toch is het risico reëel genoeg, en makkelijk te vermijden, om je bewaartermijn goed op orde te hebben.
Wil je zeker weten dat je aan de AVG voldoet? Houd deze punten aan:
Een systeem dat vanaf de installatie goed is ingesteld, neemt het grootste deel van dit werk uit handen. Bij een professioneel geïnstalleerde opstelling worden de bewaartermijn, toegangsrechten en beveiliging standaard AVG-conform ingericht.
Een goed ingerichte camera-opstelling regelt de bewaartermijn, toegangsbeveiliging en privacy-instellingen automatisch, zodat jij je geen zorgen hoeft te maken over boetes of onduidelijke regels. Bekijk onze camerabeveiliging of ontdek onze Europese beveiligingscamera's die standaard AVG-conform worden geleverd en geïnstalleerd.
Dit artikel is informatief van aard en vormt geen juridisch advies. Voor de meest actuele en volledige regels verwijzen we naar de Autoriteit Persoonsgegevens.
/ts-camerabeveiligingnl/images/image-b1667.png)